Türk yurdunda kadınlar sürer, eker, biçerdi,
Sofrada dışlanmazdı, erkekle yer, içerdi.
Eski Türk kadınları, at biner, ok atardı,
Düşman yurda saldırsa, cephede saf tutardı.
Kadim Türk Töresiydi; kadına üstün değer,
Hatun doğru söylerse, Hakan ona baş eğer.
Ailede, toplumda erkekle kadın birdi,
Hakan-Hatun devleti birlikte yönetirdi.
Eski Türk Töresinde, Hakan-Hatun eşitti;
Toplum din değiştirdi, eşitlik elden gitti.
İslam çağdaş bir dindi; güzel ahlak diniydi.
Adalet ve eşitlik bu dinin temeliydi.
Allah’ın kitabını, Kur’an’ı çarpıttılar;
Ulema kisvesiyle örfü dine kattılar.
Arap örfü din oldu din adına boy attı.
Erkek egemen Arap, bu örfleri dayattı.
Arap kültürü ile fetvaya başladılar;
Toplumdan, mesleklerden kadını dışladılar.
Onları hakir gördü; bir kenara attılar;
Peçe, çarşaf giydirdi, kafese kapattılar
Üretimden dışlandı, üretken elin hası;
Üstüne kuma geldi, buda işin cabası.
Bedenine laf etti, eksik etek dediler;
Maldan, mülkten dışlandı, haklarını yediler
Bazen ‘’cariye’’ diye pazarlarda sattılar;
Sultana ‘’meze’’ diye Harem’e kapattılar.
Cumhuriyet gelince, hak, adalet dirildi;
Kadınların hakları birer birer verildi.
Medeni Kanun geldi, kumalığı kaldırdı;
Mülkiyet eşitlendi, mirastan pay aldırdı.
Türkiye’nin üstüne devrimler güneş oldu;
Kadın öz kimliğini bu devrimlerde buldu.
Kıyafet devrimleri çözüm getirdi kökten;
Türk kadını kurtuldu acayip bir kılıktan.
Attı çarşaf, peçeyi; parçaladı kafesi;
Hem seçti, hem seçildi, daha gür çıktı sesi.
Kadınlar eğitildi; üretime katıldı;
Doktor, avukat, mimar… her mesleğe atıldı.
Kadın, erkek bir oldu, parçalar bütünleşti;
Bilim, üretim, sanat kuvvet buldu, gürleşti.
Uyan ey Türk Kadını, sen artık kul değilsin,
Haksızlığa baş eğme, başlar sana eğilsin.
Atatürk Devrimleri, toplumsal bir ilaçtır;
Kadın, erkek, tüm millet devrimlere muhtaçtır.
Ey kadınlar eşitiz, Cumhuriyet bizimdir.
Kul değiliz, yurttaşız, Devrim hepimizindir.
Halil Çivi, bu sözler, devrimler için azdır;
Atatürk Sevgisini, tüm gönüllere kazdır
(19 Kasım 2007)

2020© Bu sitenin tüm hakları saklıdır.